Light 4 Nations

Nieuws

Reisverslag van een deelnemer van de Explore Israël reis: 9 t/m 18 maart 2018

De reis waar God mijn Gids was en mij helemaal veranderde

Wij hadden al heel lang het verlangen om een reis naar Israël te maken, maar dan moest het wel een reis zijn die toerusting in ons persoonlijk geloof gaf. Op een gegeven moment kwamen wij in contact met de stichting Light4Nations en hebben ons aangemeld voor een reis naar Israël. Wij vertrokken met 50 personen van 5 verschillende kerken. De eerste reisbijeenkomst hadden wij een ontmoeting met onze mede-reisgenoten in de Werkplaats in Drachten. Deze eerste ontmoeting was meteen al goed en ik voelde dat God toen al met ons bezig was. Er heerste een hele fijne sfeer. Na de tweede bijeenkomst op zaterdag 10 februari hadden wij er als groep nog meer zin in, maar wij moesten nog een maandje wachten. Eindelijk vertrokken wij dan op vrijdag 8 maart 2018 om 1.15 uur. Met de bus vertrokken wij vanuit Drachten richting Schiphol en van daaruit vlogen wij met vluchtnummer HV5801 AMS-TLV. Om 11.30 uur kwamen wij aan op vliegveld Ben Gurion in Tel Aviv.

 

 

Op het vliegveld kregen wij instructies hoe wij ons moesten aanmelden om Israël in te mogen. Wij hebben ook een “buddycheck” gedaan, zodat wij wisten dat iedereen van de groep aanwezig was om naar het volgende punt te gaan. Wij haalden onze koffers op en liepen naar de buschauffeur, die ons de hele reis zou begeleiden. In de bus werden wij in twee groepen verdeeld en zijn wij samen met Theo en Arrian in een achterstandswijk in Tel Aviv afgezet. Wij gingen naar Anat en Ishai Brenner van het Red Carpet Nail Centre. Light4Nations ondersteunt deze stichting. Het is zo geweldig wat deze mensen doen. Met de liefde van God vangen zij drugsverslaafden en prostituees op. De vrouwen krijgen daar uiterlijke verzorging, schone kleren en medische hulp. Ik heb diep respect gekregen voor Anat en Ishai, omdat zij geen financiële hulp krijgen van de overheid en alles moeten doen van giften. Wij zijn daar ongeveer een halfuurtje geweest om plaats te maken voor de andere groep. Met Arrian zijn wij naar een lokaal eettentje gegaan en hebben daar falafel gegeten. Na het eten liepen wij weer naar de bus en kwamen door een paar gezellige straatjes, waar de plaatselijke bevolking lekker ontspannen aan het winkelen was en in diverse barretjes zaten voordat om 17.00 uur de shabbat begon.

 

 

Toen iedereen weer in de bus zat zijn wij naar de Klaagmuur gereden in Jeruzalem, om te zien hoe daar om 17.00 uur de shabbat wordt gevierd. Het plein richting de Klaagmuur was goed beveiligd. Wij moesten door detectiepoortjes voordat je verder mocht. De Klaagmuur was bijzonder om te zien. De vrouwen en mannen stonden gescheiden bij de Klaagmuur. De mannen moesten een kapje op het hoofd. Het was grappig om te zien, vooral omdat er nogal wat wind stond en je diverse kapjes  weg zag waaien. Interessant om te zien hoeveel joden daar op afkomen om te bidden en dan al die briefjes die in de muur werden gestopt. Wij vertrokken vervolgens met de bus naar Bethlehem. Dat is Palestijns gebied en door een hoge muur omringd. Een vreemde ervaring voor ons; wij zijn dat in Nederland niet gewend. Wij checkten voor zes nachten in, in het Oriëntal Palace Hotel. Na een lekker buffet en de dagsluiting zijn wij met de vele indrukken van de dag in onze mooie hotelkamer gaan slapen.

 

Zaterdag 10 maart. Wij moesten vandaag vroeg uit bed, want wij hadden een druk programma. Na een goed ontbijt reden wij met de bus naar Jeruzalem om daar een Messiaanse kerkdienst in de Christ Church mee te maken. De dienst begon om 10.30 uur tot ongeveer 13.30 uur. Wij kregen oortjes voor de vertaling van de dienst. Het heeft mij geen minuut verveeld. Wat mooi was is dat er verschillende nationaliteiten aanwezig waren en wij samen avondmaal hebben gevierd.

 

Na de dienst werden wij uitgenodigd om achter in de tuin koffie te komen drinken. Daar aten wij ook onze meegebrachte lunch op. Tijdens de dienst hadden wij een meisje van ongeveer 20 jaar gezien, die een groot wapen bij zich droeg. Wij vroegen ons af waar dat voor nodig was en zij vertelde dat ze in het leger zat en nu vrij was, maar dat zij haar wapen altijd bij haar moet hebben. Binnenkort werd zij naar een gevaarlijk gebied gezonden. Heel heftig vonden wij dat en wij vroegen of wij voor haar het zegenlied mochten zingen. Na afloop bedankte zij ons daarvoor. Na deze bijeenkomst zijn wij richting de olijfberg gereden. Wij liepen naar boven en hebben met elkaar herdacht dat Jezus hier naar boven is gelopen met zijn discipelen. Jezus zat te wachten tot Judas hem zou verraden. Wij hebben boven gewacht tot de zonsondergang en gingen de wave doen. (was een grapmoment). Vervolgens had ieder voor zich een stil moment, waarin je God de Vader iets kon vertellen. Na dit alles reden wij terug naar het hotel. Van 20.00 tot 21.15 uur was de dagsluiting.

 

Zondag 11 maart 9.30 uur. De bus vertrok richting Geboortekerk. Onderweg pikten wij de gids op die ons die dag zou begeleiden. De excursie bij de Geboortekerk vond ik zelf een beetje tegenvallen. Druk en wat chaotisch. ’s Middags  reden wij via een mooie bustocht naar het Herodion park, samen met Carlos (the living stone). Wij genoten van het mooie uitzicht en de verhalen over Herodes. Na een mooie wandeling over en onder deze berg reden wij verder naar de herdersvelden. Carlos heeft op een gegeven moment daar zijn getuigenis aan de groep verteld. Dat maakte diepe indruk op mij, maar ook op de andere mensen in de groep. Ik zat met tranen in mijn ogen. Naderhand mochten wij voor Carlos en zijn gezin bidden. Wij reden met de bus naar de muur en controlepoort bij het centrum van Bethlehem. Er stonden verschillende teksten en tekeningen op de muur om kenbaar te maken dat de Palestijnen en Israëliërs het niet met elkaar eens zijn. ‘s Avonds na het lopende buffet hadden wij weer een dagsluiting. Deze avond heeft veel bij mij losgemaakt en dit was het begin van de verandering in mijn leven. (deze avond gebeurden bijzondere dingen).

                        

 

Maandag 12 maart. Vandaag ging er weer een gids mee: Chanan, een bijzondere man. Hij liet ons de belangrijke punten in Jeruzalem zien en aan het eind van de ochtend mochten wij een Bar Mitswa viering bijwonen bij de Klaagmuur. Toen richting het Yad Vashem museum. Wat zag ik daar veel trieste en droevige dingen. Het is wel de waarheid geweest in de tweede wereldoorlog; ik hoop dat dat nooit meer zal gebeuren en dat het de mensen aan het denken heeft gezet. ‘s Avonds weer een dagsluiting. Het was een geweldige dienst die door Theo werd geleid, voor mij heel bijzonder. (De Heilige Geest heeft heel veel werk bij mij verricht en een nieuwe Ik gebracht). Op deze avond heb ik dingen mogen beleven die mij leven, blijdschap en vreugde hebben gebracht en ik mag dat gaan uitdragen in de naam van Jezus.

 

Dinsdag 13 maart. Om 7.00 uur ontbijt, want het zou een lange en bijzondere dag worden. Wij reden eerst richting de En-Gedi. En-Gedi is een gebergte. Daar hebben wij een hele mooie wandeling gemaakt en in het park heeft een vrouw uit onze groep haar getuigenis verteld. Je kon zien aan de groep dat deze getuigenis veel indruk achterliet. De mensen werden daarna opener en gingen gesprekken aan. Een geweldig moment was dat. Met de bus weer verder richting de Jordaan. Onderweg hebben wij in een restaurant nog geluncht. Dit moest allemaal redelijk snel omdat we een beetje achterliepen op het tijdschema. Tegen 14.45 uur kwamen wij aan bij de Jordaan, waar vier mensen van onze groep hun getuigenis vertelden. Naderhand werden zij gedoopt door Theo in de Jordaan. Voor de hele groep een geweldig feest! Je kon zien dat de Heilige Geest Zijn werk deed. De sfeer en de gezelligheid zetten wij voort en wij reden met de bus richting de Dode Zee. Daar hebben wij lekker gedreven in het zoute water. Wat is dat een mooi wonder van onze Vader. Wij smeerden ons in met de modder en na het afspoelen voelde je huid lekker zacht aan. Er was iemand die zout water in zijn ogen had gekregen, die was iets te enthousiast. Gelukkig waren er mensen met water, zodat het weer snel verholpen was. Om 17.30 uur was het weer tijd om te vertrekken. Wij hadden er nog lang niet genoeg van, maar wij moesten nog de hele rit terug naar Bethlehem.

 

Woensdag 14 maart om 8.40 uur vertrokken wij vanaf het hotel. Altijd weer vriendelijk begroet door onze buschauffeur. Hij reed altijd rustig en is zeer goed in zijn vak. Regelmatig baden wij voor hem en zongen hem toe. Wat is onze lieve Heer toch goed dat hij ons zo’n man mee op onze reis stuurt. Deze keer duurde het wat langer voordat wij door de controlepost konden. Wij gingen naar de graftuin. Gabriëlla was ook met ons mee. In de graftuin hadden wij een gids, die ons uitleg kon geven. Bij mij heeft het ook weer veel losgemaakt. Vooral als je weet wat Jezus hier allemaal moet hebben doorstaan. Als je daar staat gaat er een heel raar gevoel door je heen. Ik werd er verdrietig van. In de graftuin vierden wij het avondmaal. Gabriëlla heeft daar haar getuigenis verteld. Ook dat maakte weer een hoop los bij iedereen. Fijn dat je daar dan met elkaar over kunt praten en dingen kunt delen. Wat een geweldige groep en wat een lieve mensen! Allemaal broeders en zusters, zo voelde het ook.

               

 

Na de graftuin gingen wij Jeruzalem in. Gabriëlla had nog een jongeman meegenomen en zij waren onze gidsen. Je mocht met hen mee of zelf op ontdekking gaan. Wij gingen met Gabriëlla mee en liepen via de Via Dolorosa Jeruzalem in. Wij hoorden en zagen veel. Ook was er een rustmoment om een ijsje te eten en wat te drinken. Om 19.00 uur moesten wij bij de Western Wall tunnels zijn voor een 3D virtual Reality experience van de Tempeldienst. Laat kwamen wij terug in ons hotel voor ons diner.

 

Donderdag 15 maart. Dit werd een reisdag. Via Nazareth naar Hotel King Solomon in Tiberias. Voordat wij vertrokken kwam Jane, de vrouw van Carlos haar verhaal doen. Wat zij voor de Palestijnse christenen doen is niet altijd gemakkelijk. Zij vertelde dat voor haar christen zijn geen religie is, maar een levensstijl. Wij mochten voor Jane en haar gezin bidden en mochten van de Heer ook iets terug geven via geld wat wij inzamelden en een lift terug. Om 10.30 uur vertrokken wij, maar niet voordat wij voor de eigenaar en het personeel baden en het zegenlied toezongen. Onderweg gaven wij bij Gabriëlla in Jeruzalem een paar koffers af met babykleertjes en knuffels. Verder naar Tiberias, wij stopten op de berg Tabor. (Nazareth). Daarna lunchen met Sammer Boutros van Life Agape. Hij gaf zijn getuigenis. Voor zijn afstuderen als accountant was hij zijn bureau aan het opruimen. Hij zag daar een Bijbel liggen onder een dikke laag stof. Hij had zijn Bijbel een jaar niet aangeraakt. Hij veegde het stof eraf en hoorde toen een stem. Hij las in drie maanden het nieuwe testament en toen wist hij wie Jezus was en dat je zonder Hem niet het eeuwige leven hebt. Jezus stierf voor onze zonden en stond op. Dat heeft Sammer tot een prediker gemaakt van Life Agape in the ‘holy land’. Na deze ontmoeting reden wij terug naar het hotel. Na een lekkere maaltijd nog de dagsluiting.

 

Vrijdag 16 maart zaten wij om 9.00 uur alweer in de bus. Er reed een gids mee naar Kafarnaum, Tel Dan National Park en naar de Golanhoogte, waar een monument staat voor de gevallenen van de zesdaagse oorlog. Er liggen zelfs nog mijnen in de grond die door de Syriërs zijn neergelegd, maar het is te gevaarlijk om ze weg te halen. Gelukkig waren ze goed gemarkeerd.

Toen naar het VN –waarnemingspunt op de Golanhoogte. Dit punt is nodig ten gevolge van de zes- daagse oorlog van 1967 (5 t/m 10 juni). Wij hebben daar ook nog met VN-militairen gesproken, die daar het hele jaar door zitten. De militair die wij spraken kwam uit India. Na deze interessante morgen zijn wij naar het Meer van Galilea gereden. Daar luisterden wij naar Marcus 5: 1-13. Wij hoorden een geweldige getuigenis. Zelfs onze buschauffeur was ontroerd. Er werd verteld dat veel mensen een blokkade hebben in hun leven. Soms zijn er dingen die in de weg kunnen staan om je helemaal open te stellen voor God onze Vader. Wij hebben dat niet altijd in de gaten. Je voelt de geweldige liefde en de kracht van de Heilige Geest minder dan dat je in werkelijkheid zou willen en wat is er fijner om je helemaal open te kunnen stellen en liefde en ontspannenheid te ervaren? Als symbool kon je een steen weggooien om de blokkade op te heffen. Samen met mijn vrouw heb ik ook een steen weggegooid. Wij hebben als gezin heel wat meegemaakt. Vaak denken wij dat we het zelf wel kunnen oplossen, maar ik ben er nu achter gekomen dat dat niet zo is. Wij mogen alles bij God neerleggen en Hem om hulp vragen. Iemand van het team heeft met ons gebeden om al die blokkades van ons af te gooien en opnieuw te mogen beginnen. Na het gebed hebben wij een grote steen gepakt en deze van de berg afgegooid. Ik hoop dat als je dit leest en ook blokkades hebt, je dit gaat oplossen. Vraag God of Hij de blokkade wil wegnemen, maar dan moet je er wel voor openstaan om jezelf of iemand anders te vergeven. En weet je wat zo mooi was aan deze groep mensen? Wij gingen spontaan bidden voor anderen uit de groep, samen of alleen. Zo zie je dat de Heilige Geest ook hier aan het werk was. Na deze geweldige dag zijn wij aan het eind van de middag terug in het hotel. Tijdens het diner werd er nog lang nagepraat over deze dag.

 

Zaterdag 17 maart. Het is Shabbat en om 9.15 uur vertrokken wij richting Haifa om een kerkdienst bij te wonen in de Messiaanse Ha Carmel Gemeente door pastor Vladimir; een mooie en vrolijke dienst. Wij deden zelfs een polonaise door de kerk en  je kon zien aan deze mensen dat ze de vreugde van Jezus overbrachten. Na de kerkdienst en de koffie zijn wij verder gegaan richting de Carmel berg. Onderweg stopten wij bij een Druze-restaurant om daar een heerlijk lunchbuffet te nuttigen. Daarna de Carmel op en geluisterd naar 1 Koningen vers 18 en nog wat mooie foto’s maken. Het team nam mensen apart en baden voor hen. Ook kregen wij de zegen mee om deze reis af te sluiten. Een mooi en gevoelig moment. Wij reden naar Netenya, naar het Hotel Residence. Een mooi hotel op een prachtige locatie aan zee. ’s Avonds onze laatste dagsluiting. Wij hebben de buschauffeur bedankt voor de goede zorgen en zijn gastvrijheid en wij baden nog een keer voor hem. Van hem ontvingen wij een Israël-oorkonde. Jammer dat wij hier maar een dag zijn, morgen gaan wij naar huis, maar niet voordat wij de zee hebben gevoeld. Dus, zondag 18 maart om 6.00 uur uit bed om nog een strandwandeling te maken voor het ontbijt. Daarna in de bus, want ons vliegtuig vertrekt om 13.05 uur.

 

Nawoord:

Ik had voor geen goud deze reis willen missen. Het heeft mijn ogen geopend en mijn ziel geraakt. Ik ben een andere Ik geworden. Ik heb hetzelfde lichaam, maar ben innerlijk helemaal veranderd. Ik ben vervuld met de Heilige Geest. Voor deze reis was er strijd, maar deze is verdwenen en mijn hoofd is leeg. Ik voel de liefde van God, die mijn blokkades heeft opgeheven. Ik mag opnieuw beginnen en ik weet dat ik een kind van God ben. Fouten mag ik maken, God straft mij niet, Hij helpt mij om er weer bovenop te komen en dan mag ik weer het goede pad lopen. Voorheen had ik dat niet en ik dacht als ik iets fout deed of niet goed bezig was met mijn geloof dat God mij liet vallen en zou straffen. Nu ben ik erachter gekomen dat God blij met mij is en Hij altijd wacht totdat ik weer terugkom. Hij ontvangt mij met open armen en dat is een fijn gevoel, dat iemand zo om je geeft en je bijstaat.

Ik weet dat ik nog veel moet leren en er zal nog veel op mijn pad komen, maar daar kijk ik niet meer tegenop. Ik wil graag lezen en informatie horen van anderen, maar alles op Zijn tijd; ik moet geduldig zijn. In het begin van deze reis vroeg ik of God mijn Gids wilde zijn en dat deed Hij. Nog elke dag vraag ik of Hij mijn gids wil zijn. God heeft in Israël mijn ogen geopend en mij dingen laten zien. Daar ben ik God dankbaar voor en ik mag nu iets terug doen voor onze Vader. Met de mensen die ik tegenkom op mijn pad, mag ik mijn ervaringen delen. BE THE LIGHT!

Graag wil ik de groep mensen bedanken met wie ik deze reis mocht maken en in het bijzonder de organisatie Light4Nations.