Light 4 Nations

Nieuws

“De Chauffeur”

‘De Chauffeur’

Hij wachtte op een groep Nederlanders. Weer een groep, weer dezelfde wegen langs, weer door een Bijbelse stad als Jeruzalem met een stel opgelaten Hollanders. Hij reed al bijna dertig jaar, het was een routinebaan, hij was een professional. Hij zou ook deze groep tien dagen gaan dienen als chauffeur en zich afzijdig gaan houden van de groep. Meelachen als de klant erom vroeg, netjes vragen beantwoorden als hij iets moest gaan beantwoorden. Mooi lachen als de toeristen een foto van hem wilden maken achter het stuur. Ja, dit was zijn werk.

De chauffeur reed die dag voor de zoveelste keer met een groep van vijftig mensen vanaf het vliegveld Ben Gurion. Waar wilt u naartoe meneer? Naar dit adres in Tel Aviv, de achterbuurten van de stad. De chauffeur zei niets, verblikte niet, maar was in stilte, in gedachten. Waarom willen deze mensen niet naar een mooi hotel aan het strand? Waarom willen deze mensen de hoeren en de daklozen bezoeken? De chauffeur had geleerd om geen vragen te stellen. De klant is koning en als die naar een locatie wil dan vraag je niets, je doet wat ze je vragen.

De chauffeur zette ons af in een hotel in Bethlehem. Hij kreeg zijn kamer en nam plaats bij zijn klanten in de dinerzaal. De Hollanders waren enthousiast over het Arabische eten van het buffet van het hotel. De chauffeur liet weten dat het eten oké was. Hij was er niet enthousiast over, hij wist wel beter. In stilte dacht hij; wacht maar tot jullie bij een Joods hotel gaan eten, dan praten we wel weer.

De chauffeur werd aangestoken door het blijvende enthousiasme van deze groep. Hij stelde zichzelf voor als David*. Meer en meer voegde hij zich dagelijks bij de groep die hem elke dag weer vriendelijk begroeten en bedankten voor de veilige terugkomst in de hotels. Elke dag werd er in de bus gebeden voor David* en zijn bus, dat de Heer Zijn engelenwacht om hem heen wilde stellen.

Tijdens de reis kreeg David* het nieuwe testament in het Hebreeuws. Hij beloofde erin te gaan lezen. David* begon tijdens de reis vragen te stellen. Wie zijn jullie? Waarom hebben jullie deze contacten met Christenen, Arabieren en Messiaanse Joden? Waarom heten jullie Light4Nations? Waarom geloof jij in de God van Abraham, Isaac en Jacob? Waarom zijn jullie oprecht lief en vriendelijk voor mij? Waarom is er geen wanklank in deze groep?

Vaak dronken we even koffie en spraken over Yeshua. Over de keuze met je hart, over de liefde en over de shalom die Yeshua HaMashiach aan iedereen kan geven.

Diep onder de indruk van onze tijd samen hield David* op de laatste avond een speech voor de vijftig spontane, liefhebbende Hollanders.

Ik werk al bijna dertig jaar als chauffeur op een touringcar. In mijn hele carrière heb ik nog nooit een groep gehad als jullie. Tijdens deze tien dagen was er niemand die zeurde, niemand die buiten de boot viel, niemand die negatief was. En jullie liefde voor elkaar en eenheid is niet normaal voor een groep van vijftig verschillende mensen, uit vijf verschillende kerken! Ik heb enorm genoten van deze reis met jullie, het heeft mij erg goed gedaan. Jullie zijn echt speciaal. Dank jullie wel dat ik jullie mocht leren kennen als mannen en vrouwen die van elkaar houden door jullie Here Jezus.

De vijftig Nederlanders zongen David* het zegenlied toe; het lied dat deze hele reis al zo vaak voor anderen had geklonken. Maar deze keer klonk deze zegen voor de chauffeur.

‘Vrede van God, de vrede van God zij met jou…’

David* gaf, vanuit Light4Nations, alle deelnemers een officiële oorkonde dat de reizigers hun pelgrimstocht waardig hadden volbracht. Bij ons laatste gesprek kroop David* mij aan en zei: ‘Theo, ik hou van jou. Mijn huis is jouw huis. Ik wil altijd jouw chauffeur zijn!’

Dank u Jezus voor deze seculiere Joodse chauffeur, David*. Dat wij hem op DIE dag bij U mogen begroeten als dé chauffeur die Yeshua Hamashiach vond!

Be the Light!

Theo Tolsma

* De naam van de chauffeur is aangepast wegens privé recht.